Heriotzarengatik psikologikoki inkomunikatua.
Baxu nituen biorritmoak.
Hor dago, baina ez dagoela uste dut askotan.
Bere ahotsak ez du indarrik...
Anbulantziaren irrintzia eta
erreskate-planak.
"Miña torri, torri itten da, miño jon nekez"
esaten dute hemengo xaharrek.
-Zein hilli da?
- Laun baten anaia
- Non do? Kusi al tzu?
- Bai kutxa batin do
- Ta zenbat hanka ttu?
- Zeiñek kutxak?
- Ez! hilli denak||
- Ba bi, ze uste zenun ba?
- Ta ba al ttu hezurrak ta odola?
- Hezurrak bai ta odola, ba ez dakit
...... Ta zu hilli itten baza???....
(niri galdezka Xabier, 5 urteko iloba)
Esplikatu nion hainbestetan aditutakoa etxean
hiltzeko jaio gara... bizi eta hil. Hasi
eta bukatu...
Xabierrek konprenditu du.
Nik ordea, ez.
Ducadosa piztu ta irakurri dut
"Las autoridades sanitarias advierten
que vivir puede matar"
Eskerrik asko, Kontxi, eta ondo izan.
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Este blog es personal. Si quieres dejar algún comentario, yo te lo agradezco, pero no hago públicos los que no se atienen a las normas de respeto y cortesía que deben regir una sociedad civilizada, lo que incluye el hecho de que los firmes. De esa forma podré contestarte.